Linda Foubert
7 Wolfgodinnen om de kracht van vrouwtjeswolven te ontketenen.
Door de geschiedenis heen is de wolf een symbool van kracht, sterkte en onafhankelijkheid geweest, maar hoe zit het met zijn vrouwelijke tegenhanger? De goddelijke wijfjeswolf is een figuur die in veel culturen en mythologieën wereldwijd voorkomt, van de Griekse mythologie tot de folklore van de inheemse Amerikanen. Hier zullen we deze fascinerende figuren verkennen en de symboliek achter hen ontrafelen. Van felle beschermers tot wijze gidsen, ontdek hoe deze wolvengodinnen hun stempel hebben gedrukt op ons collectief bewustzijn.
OORSPRONG VAN WOLVENGODINNEN IN FOLKLORE EN LEGENDEN
In de oudheid werden wolven vereerd als heilige dieren en beschouwd als symbolen van kracht, moed en wijsheid. De wolf werd ook afgebeeld als een beschermer van de natuurlijke wereld en een beschermer van de mens.
De godinnen die met wolven werden geassocieerd, hadden vaak eigenschappen die die van het dier weerspiegelden. Ze waren krachtig, onafhankelijk en soms fel. Maar ze waren ook liefdevol, verzorgend en toegewijd aan hun families en gemeenschappen.
De oorsprong van deze godinnen kan worden teruggevoerd tot de vroege dagen van de menselijke geschiedenis. In sommige culturen dateren ze uit het stenen tijdperk. In andere maken ze deel uit van de mythologische tradities van inheemse volkeren. Deze godinnen nemen vaak de vorm aan van een wolf of vrouw, en hun verhalen draaien meestal om thema's als bescherming, vruchtbaarheid en moederschap.
Hoewel de details van elk verhaal verschillen, zijn er enkele gemeenschappelijke elementen die in veel van hen voorkomen. Bijvoorbeeld, wolfgodinnen worden vaak geassocieerd met de maan en worden vaak afgebeeld als bezitters van genezende krachten. In sommige verhalen dienen ze ook als gidsen of beschermers voor mensen die zich in gevaar bevinden.
Wolfgodinnen worden vaak gezien als beschermers van hun roedel en gebruiken hun wijsheid en kracht om hen door moeilijke tijden te leiden. Ze worden ook geassocieerd met vruchtbaarheid en moederschap. In sommige culturen zijn wolfgodinnen de brengers van leven.
WOLFGODINNEN OVER DE HELE WERELD
1. ARTEMIS: Wolfgodin van het Woud
Artemis is de Griekse godin van de jacht, het bos, boogschieten, kuisheid en de maan. Ze was ook een beschermster van vrouwen en kinderen en stond bekend om het genezen van verwondingen en ziektes bij vrouwen. Wanneer ze werd afgebeeld, werd Artemis bijna altijd getoond met dieren van enige soort – meestal met honden of herten. Dit komt omdat haar domein het bos was, en daarom stond alle wilde dieren in het bos onder haar leiding. Dit zou ook wolven hebben inbegrepen.
Als je onderzoek doet naar Artemis, zul je voornamelijk verwijzingen vinden naar haar verband met jachthonden. De Griekse god Pan gaf Artemis een roedel jachthonden, waarvan Artemis er zeven meeneemt als ze gaat jagen. Haar connectie met de maan laat ons zien dat elk dier dat zich tot de maan aangetrokken voelt, in de ogen van Artemis begunstigd zou worden. Daarom zijn wolven, de oorspronkelijke praatgrage honden die zo graag naar de maan huilen, ook de dieren van Artemis.
2. DIANA:
De Romeinse godin Diana werd geassocieerd met wolven. Zij was de godin van de jacht en de maan en stond bekend als beschermer van vrouwen en kinderen. Haar Griekse tegenhanger was Artemis, en beiden regeerden over het bos en het wild dat daarin leefde, inclusief wolven. En nu, doordat associaties worden gemaakt met wolven en de 'wilde' vrouw, die ons terugbrengt naar onze oorspronkelijke natuur, maken Diana's verbanden met wild en vrouw haar connectie met wolven duidelijker.
Dit Diana van de Maan Wierook DIY-recept is geweldig voor het werken met elk type maanmagie. Het is het beste als het op een maandag of onder een volle maan wordt gemaakt.
3. LUPA:
De godin Lupa was een vrouwtjeswolf die de tweeling Romulus en Remus opvoedde nadat ze waren achtergelaten. (Romulus zou later de stichter en eerste koning van Rome worden.) Een formidabel individu, Lupa was een wolfsgodin die dood en verderf bracht aan haar vijanden of bescherming en voorspoed verleende aan degenen om wie zij gaf.
4. MORRIGAN: Keltische Wolf-Krijgersgodin
Morrigan is een oude Ierse (Keltische) godin van leven en dood, wijsheid, magie, gedaanteverwisseling en oorlog, en ook een van de Keltische wolfgodinnen. Ze zou oorspronkelijk drie afzonderlijke godinnen kunnen zijn geweest die uiteindelijk werden samengevoegd tot een drievoudige godin. De Morrighan in haar drie aspecten omvat Badh, Macha en Nemain. Morrigan wordt bijna altijd gezien als een woeste, agressieve godin met een hunkering naar bloed op het slagveld. Ze neemt geen gevangenen en toont weinig genade aan degenen die haar vijanden zijn. Voor degenen van wie ze houdt – zal ze alles doen om hen te helpen, inclusief het veranderen van gedaante in verschillende vormen. Een van die vormen is die van een grote grijs-rode wolf, waardoor ze een oude wolfgodin is.
In het Ierse epos De Vee-roof van Cooley neemt Morrigan vele vormen aan in aanwezigheid van Cu Chulainn. Ze is een paling en een wolf, onder andere. Omdat Morrigan wordt gezien als een wilde, bevrijde en onafhankelijke godin, is het logisch dat de wolf een van haar heilige metgezellen is.
5. SKADI: Noorse Godin van de Winter & Wolven
Een favoriet van de wolvengodinnen in het oude Scandinavië was Skadi. Skadi is een Noorse Godin van de Winter en een Reuzin. Haar strijd om wraak op de goden voor de dood van haar vader werd met een list beantwoord – Odin misleidde haar om Njord, een god van de zee, te huwen in plaats van Odins zoon Baldur, met wie Skadi vastbesloten was te trouwen. De twee leefden een korte tijd samen, maar het huwelijk was gedoemd, aangezien Skadi's hart in de bergen lag en dat van Njord in de zee. Uiteindelijk werd Skadi verliefd op Ulle en ze leefden samen in de besneeuwde bergen.
Skadi heeft vaak wolven aan haar zijde, zoals de Poëtische Edda laat zien. Njord, na zijn terugkeer naar de zee van zijn verblijf in de bergen met Skadi, vermeldt hoe het huilen van de wolven hem ’s nachts wakker hield. Maar Skadi geeft niets om het gehuil, ze verwelkomt het. Ze is een deel van de roedel en zal voor altijd de bergen bewaken als haar heilige thuis.
6. NEHALENNIA: Keltische Wolfgodin en Vruchtbaarheid
Nehalennia is een minder bekende Keltische, mogelijk Germaanse, wolfgodin uit de eerste en tweede eeuw. Het meeste bewijs van haar komt uit Nederland, Zweden en eilanden voor de kust van Europa. Ze wordt bijna altijd afgebeeld met een wolfshond aan haar voeten, symbolen van de zee, en draagt een mand met fruit of brood. Ze wordt geassocieerd met de oogst, wolven, vruchtbaarheid, de oceaan, handel, scheepvaart en tuinbouw.
7. CALLEAH
Cailleach staat bekend als de goddelijke Oude Vrouw en is vaak de personificatie van de winter in Schotland en Ierland. Er zijn veel plaatsen vernoemd naar de Cailleach en haar naam bestaat nog steeds in tradities en sprookjes, vooral in het winterseizoen. Interessant is dat ze ooit ook nauw verbonden was met wolven, voordat wolven uitstierven in Schotland en Ierland. Omdat Cailleach de macht heeft om te creëren en te vernietigen, net als de winter, was ze ook een beschermer van wolven. Een schepsel dat ook geboorte en dood in zijn klauwen houdt.
Ze wordt afgebeeld terwijl ze op een rennende wolf rijdt en een hamer of staf van menselijk vlees draagt. Ze brengt vernietiging en winter met zich mee en regeert over de donkere helft van het jaar. Hoewel ze wordt afgebeeld als een vernietiger, is ze ook een beschermer van wilde dieren, zoals de wolf.
DE KRACHT EN STERKTE VAN VROUWELIJKE WOLVEN
Vrouwelijke wolven worden vaak vereerd in folklore en legenden vanwege hun kracht en sterkte. In veel culturen wordt de wolf gezien als een symbool van vrouwelijkheid, en vrouwen worden vaak geassocieerd met wolven. In sommige verhalen worden vrouwelijke wolven afgebeeld als machtige godinnen die hun roedel kunnen beschermen en voorzien. Anderen zien hen als gevaarlijke en destructieve wezens die vermeden moeten worden.
Sommige volksverhalen portretteren vrouwelijke wolven als vriendelijke en welwillende moeders die voor hun jongen zorgen. Anderen beschrijven hen als felle krijgers die hun roedel tegen gevaar verdedigen. Vrouwelijke wolven worden vaak gezien als symbolen van kracht, macht en bescherming, ongeacht hoe ze worden afgebeeld.
In de loop der tijd is de weergave van wolfgodinnen geëvolueerd. In de moderne tijd worden ze vaak gezien als symbolen van kracht, onafhankelijkheid en macht. Ze worden ook vaak geassocieerd met feminisme en milieubewustzijn.
Wolfgodinnen in de folklore hebben gediend als krachtige symbolen van het vrouwelijke goddelijke, die kracht en bescherming vertegenwoordigen. Ze herinneren ons eraan dat vrouwen zowel verzorgend als fel kunnen zijn, en een evenwicht tussen licht en donker belichamen. Wolfgodinnen zijn inderdaad opmerkelijke wezens die waardering en eerbied verdienen.