Linda
Het evenwicht in de natuur
Voor Wicca-beoefenaars bestaat het goddelijke uit twee evenwichtige energieën die essentieel zijn voor het leven: het mannelijke en het vrouwelijke. Geen van beide wordt als boven of onder de ander gezien, in plaats daarvan zijn beide noodzakelijke componenten voor het wonder van het leven. Wicca’s geloven in de inherente waarde en waardigheid van alle mensen, wezens en spirituele entiteiten en volgen daarnaast sterk de Wicca Rede: “Doe wat je wilt, mits je niemand kwaad doet.”
Wicca is een religie van de natuur. De Godin en de God belichamen de krachten van de natuur en komen overeen met de mythologie die geassocieerd wordt met de cultussen van vruchtbaarheid en jacht.
De kracht van het spirituele rijk is overvloedig met godheden, geesten en andere entiteiten die zullen helpen bij magische doeleinden. Hun energie en hulp worden aangeroepen in rituelen evenals in spreukwerk om onze verlangens te vergroten en te verbinden met de hunne om een gunstig resultaat te produceren.
Tijdens je beoefening als Wicca zal je veel verwijzingen naar de Godin en de God vinden, onder vele namen en vormen. De Drievoudige Godin (Maan) en de Gehoornde God (Groene Man) zijn slechts een van de vele reeksen namen voor de Wicca-goden.
Wicca’s roepen godheden op uit verschillende polytheïstische religieuze tradities. De twee meest voorkomende godheden zijn de Gehoornde God en de Moedergodin, die worden aanbeden in hun balans ten opzichte van elkaar. Geen van beide wordt als groter beschouwd dan de ander, aangezien beide aspecten nodig zijn voor het voortbestaan van het leven.
De Gehoornde God wordt ook de Groene Man of de Zonnegod genoemd, aangezien elke Wicca-beoefenaar op een andere manier een relatie met de mannelijke energie heeft. De Moedergodin is een drieledige vruchtbaarheidsgodin bestaande uit het meisje, de moeder en de oude vrouw. De god en godin kunnen zich in vele heilige vormen manifesteren. In Gardneriaanse kringen worden goden en godinnen niet specifiek bij naam genoemd, maar eerder aangeduid als de Heer en Dame of Moedergodin en Gehoornde God.
Veel Wicca's laten echter de algemene termen achterwege en stemmen hun rituelen of spreukwerk af op specifieke godheden uit verschillende pantheons. In beide gevallen is het verbinden met het vrouwelijke en het mannelijke via de vertegenwoordiging van een godheid een essentieel onderdeel van Wicca-rituelen, omdat het elk aspect van de aard van de godin en de god eert door de cycli van de seizoenen heen.
Gehoornde God van het Bos
De Gehoornde God vertegenwoordigt het mannelijke gedeelte van de natuur. Historisch gezien hadden goden met hoorns meestal betrekking op de oer-natuur van de mens, het wilde beest dat niet door de regels van de samenleving beperkt werd. De Gehoornde God wordt afgebeeld als deels mens en deels dier met een opvallend grote penis, wat zijn rol als de gezel van de Moedergodin versterkt. Wonend in het bos, net buiten het rijk van de menselijke beschaving, leefde de Gehoornde God volgens zijn instincten in een volledig natuurlijke staat van zijn. Hij vertrouwde uitsluitend op het bos en zijn eigen vaardigheden om voedsel en onderdak te verschaffen. In harmonie zijn met het bos betekende het begrijpen van de dualiteit van de jacht. Hij is zowel de jager of levensnemer als de gejaagde of levensgever, wat zijn kring binnen de cycli van de natuur voltooit.
De Wicca-god wordt ook vaak aangeduid als de Groene Man. De Groene Man is een variant van de Gehoornde God, aangezien hij ook in het bos leeft en samen met de dieren verblijft.
Hij is de ultieme geest van de vegetatie. Hij is de heerser over de groene flora en de groeiende fauna. Hij is het veld, het bos en de dieren, allemaal met elkaar verbonden in harmonie.
De Groene Man is een god die sterft en herboren wordt door het draaien van het wiel van het jaar. Bij de oogst sterft hij wanneer het gewas op het veld wordt verzameld. Hij wordt opnieuw begraven als zaad. Hij leeft opnieuw als de nieuwe spruit van leven die uit het veld oprijst. Hij groeit en rijpt door de aarde, die de baarmoeder van de grote godin is. En de cyclus gaat door wanneer de oogst weer komt.
De Moedergodin
Het primaire accent van Wicca ligt op vrouwelijke energie en macht. Dit aspect is een van de meest kenmerkende eigenschappen in een overwegend patriarchale wereld.
Er zijn drie aspecten van de godin die verband houden met de drie fasen van de maan. Men gelooft dat de godin zo oud is dat mensen zich niet alle namen kunnen herinneren die zij heeft gekregen. Door de tijd heen heeft zij zowel als het ene als het vele geleefd en zich in meerdere vormen voorgedaan aan de mensen die haar hebben vereerd. In al haar vormen is zij de brenger van leven.
De aard van de godin is een andere open interpretatie in Wicca. Sommige beoefenaars zien haar als de overkoepelende, allesomvattende kracht waaruit al het leven, zowel sterfelijk als goddelijk, is ontstaan. Anderen zien haar echter als meerdere afzonderlijke entiteiten die niet uit één enkele bron afkomstig zijn. Hoewel de specifieke aard van de godin kan worden besproken, zijn Wicca's het erover eens dat zij uit drie delen bestaat: de maagd, de moeder en de oude vrouw.
Maagd
De maagd omvat het stadium in het leven waarin vrouwen vol belofte zijn. Nieuwe beginnen en jeugdigheid zijn overvloedig. Betovering over het leven, onschuld en schoonheid omringen de maagd. Ze leert onafhankelijk te worden en ze heeft onbeperkte mogelijkheden voor zich. De maagd wordt meestal tijdens de lente vereerd in vruchtbaarheidsrituelen.
Moeder
De moeder is een ervaren minnaar die volwassenheid heeft verworven door haar begrip van de wereld. Ze wordt vaak afgebeeld als ouder, maar hoeft niet zelf gebaard te hebben. Ze staat voor het onbaatzuchtig geven aan anderen, verzorgende energie en felle bescherming van haar creaties.
De moeder wordt geassocieerd met de huiselijke aspecten van vrouwen door middel van kinderen, familie en het huis. Ze is ook sterk verbonden met seksualiteit en de maan.
Naarmate de maan vol wordt, groeit ook de moeder met kind. De moeder wordt meestal in de zomer aanbeden, wat samenvalt met de periode van haar zwangerschap, tot de winter wanneer ze baart. Het is door dit proces van geboorte, zowel letterlijk als figuurlijk, dat nieuw leven en nieuwe ideeën de wereld binnenkomen.
Crone / Oude Vrouw
Naarmate de godin in de ouderdom komt, wordt ze de oude wijze vrouw (crone). De crone heeft een enorme hoeveelheid kennis vergaard door een leven van leren. Ze is getransformeerd en sterk geworden door vele beproevingen en ontberingen in het leven. De crone is een gerespecteerde oudere die anderen kan begeleiden door overgangen in hun leven en wijsheid en inzicht kan bieden aan degenen die na haar komen. Ze vertegenwoordigt de donkere kant van vrouwelijkheid, de angsten en vernietiging van het leven. Maar ze wordt niet als sinister vereerd, want de crone is de laatste fase voordat de cyclus opnieuw begint. De voortdurend draaiende cyclus van geboorte, volwassenheid en dood.
De personificatie van het drieledige aspect van de godin wordt vaak afgebeeld in de Keltische triade van Brigid – Dana – Morrighan, de Griekse triade van Persephone – Demeter – Hecate, en in de triade van de Furiën, Alecto (beginnen) – Tisiphone (voortzetting) – Megaera (dood en wedergeboorte). Elk van deze aspecten van de godin wordt ook weerspiegeld in de cycli van de natuur. Net als de Gehoornde Godin, doorloopt de moedergodin ook stadia van geboorte, volwassenheid en dood.
Elke manifestatie van de god en godin hangt volledig af van de Wicca-beoefenaar. Veel volgelingen koesteren een diepe relatie met een god en/of godin tot wie ze zich geroepen voelen om te vereren, terwijl anderen simpelweg de Heer en Dame op de archetypische manier vereren. Hoe dan ook, de ervaring met een god en/of godin is een diep persoonlijke onderneming. Het is subjectief en vereist verder onderzoek en verkenning om het pad te vinden dat past bij je eigen persoonlijke praktijk.