De Wicca Rede

Dit is een korte tijdlijn en geschiedenis van hekserij en neopaganisme. Leer de wortels en oorsprong van Wicca vanaf de middeleeuwen tot de 20e eeuw en vandaag.

Welkom bij Wiccadagium!

Toen het Romeinse Rijk ingrijpende sociale veranderingen onderging, begon het christendom te floreren in de dichtbevolkte steden. Degenen die zich niet bekeerden tot de nieuwe, modieuze religie, leefden vaak aan de rand van de stad. Deze plattelandsbewoners werden ‘paganus’ genoemd, wat betekent degenen die op het platteland wonen. De term 'heiden' vindt zijn oorsprong in dit gebruik tijdens het Romeinse Rijk. De mannen en vrouwen die stug vasthielden aan de 'oude manieren' werden vaak op een denigrerende manier 'paganus' genoemd, omdat men hen niet progressief of modern vond. Tegenwoordig worden heidenen algemeen gezien als degenen die de Abrahamitische tradities van het christendom, het jodendom of de islam niet volgen. In de loop van de tijd raakte de term 'heiden' ingeburgerd in de dominante cultuur als iemand die verbonden wordt met het platteland en de natuurlijke wereld.

Aan het begin van de Renaissance vonden heidense symbolen en tradities hun weg naar de mainstream Europese cultuur via kunst, muziek en literatuur. De oude Griekse tradities en symbolen werden steeds populairder tot de Protestantse Reformatie. Tijdens dit schisma binnen het christendom werden de integratie van heidense symbolen en tradities sterk belemmerd, totdat dit honderd jaar later tijdens de Verlichting weer veranderde. De heropleving van Griekse en Romeinse klassiekers, samen met hun heidense wortels, werd opnieuw geaccepteerd in de samenleving.

Tijdens de 19e en 20e eeuw begon het paganisme opnieuw te bloeien in de gedachten van mensen, terwijl andere religies zoals boeddhisme en hindoeïsme in populariteit toenamen. Dit, samen met de groeiende belangstelling voor oude beschavingen, hielp de basis te leggen voor het moderne westerse paganisme. Tijdens deze heropleving was er een toenemende interesse in Druïde-

heroplevingen, oude spiritualiteit en contact met de natuur.

De meest recente heidense renaissance vond plaats in de jaren 1960 in Europa. Het begon met de intrekking van de Witchcraft Act van 1604. In 1542 vaardigde het Engelse Parlement de Witchcraft Act uit, die elke misdaad in verband met hekserij strafbaar stelde met de doodstraf. Hoewel deze slechts vijf jaar later, in 1547, werd ingetrokken, werd ze in 1562 opnieuw ingevoerd. Tijdens het bewind van James I werd de Witchcraft Act van 1604 aangenomen, die de oorspronkelijke heksenprocessen verplaatste van de Kerk naar de gewone rechtbanken. De wetten van 1562 en 1604 bleven meer dan driehonderd jaar stevig van kracht totdat ze uiteindelijk in 1951 werden ingetrokken.

Gerald Gardner

De moderne vorm van paganisme die tegenwoordig wordt beoefend, kan worden teruggevoerd op één man genaamd Gerald B. Gardner uit het Verenigd Koninkrijk. In 1939, net voor het begin van de Tweede Wereldoorlog, ontdekte Gardner zijn passie en verbinding met hekserij. In datzelfde jaar kruiste hij het pad van Dorothy Clutterbuck. Dorothy was hogepriesteres in de New Forest coven en zij wijdde Gardner in in een geheime groep heksen. In 1949 publiceerde Gardner een boek genaamd High Magic’s Aid, waarin hij zijn ervaringen in de New Forest coven op slimme wijze verhulde als een fictief werk. Dit fictieve verslag van hekserij baarde veel beoefenaars zorgen, omdat ze het gevoel kregen dat hun geheimen naar het publiek werden gelekt.

Met de intrekking van de Witchcraft Act van 1604 werd het opnieuw legaal om non-fictieboeken over hekserij te publiceren in het Verenigd Koninkrijk. Gardner maakte volledig gebruik van deze monumentale verandering en bracht in 1954 zijn eerste non-fictieboek over de Kunst uit, genaamd Witchcraft Today. Dit maakte veel, al gefrustreerde beoefenaars, die hun geheime tradities al openbaar zien worden, woedend. Hij bleef onverzettelijk in zijn standpunt en voerde hevig aan dat hij geen geheimen had onthuld die beschermd werden door de eed die hij tijdens zijn initiatie had afgelegd.

Hij vreesde dat met het ouder worden van de huidige gemeenschap veel praktijken verloren zouden gaan tenzij nieuwe leden gevonden konden worden. Om de kunst levend te houden, beloofde Gardner meer boeken over hekserij te publiceren en de woordvoerder te worden van deze bloeiende nieuwe beweging. Daarmee begon hij zijn eigen traditie te ontwikkelen die ritueel combineerde met ceremoniële magie uit verschillende tradities, met de hulp van Doreen Valiente. Gardner werd inderdaad de meest uitgesproken aanhanger van de heidense bewegingen. En de werken die hij en Doreen hebben gecreëerd vormen het fundamentele platform van waaruit alle moderne heidense bewegingen zijn voortgekomen.

Gardneriaanse heksen zijn degenen die zijn ingewijd in een coven met een ononderbroken lijn die kan worden teruggevoerd tot de vader van de moderne hekserij, Gerald Gardner. Hun heilige rituelen en sacrale ceremonies zijn de afgelopen vijftig jaar beschermd door heilige geloften.

Alex Sanders

De opkomst van het moderne paganisme kan ook worden gekoppeld aan een andere invloedrijke figuur, Alex Sanders. Als jonge jongen van zeven kwam Alex per ongeluk zijn grootmoeder tegen in de keuken. Ze was omringd door verschillende rituele voorwerpen en stond naakt een ritueel uit te voeren. Geschokt door het tafereel, werd Alex tot geheimhouding verplicht en ingewijd in de praktijk door zijn grootmoeder. In de loop der jaren ontwikkelden ze een diepe band terwijl zijn grootmoeder Bibby haar kennis van spreuken, amuletten en rituelen aan hem door gaf. Het belangrijkste hiervan was de ceremonie van het ‘aanroepen van de maan’. In 1942 verbrandde hij haar Boek der Schaduwen omdat zij naar het Summerland was gegaan.

Rond deze tijd ontmoette Sanders Maxine Morris, trouwde met haar en stichtte een nieuwe coven.

Deze coven groeide enorm en bevatte op een gegeven moment meer dan 1.600 leden. Alex en Maxine verwierf faam door televisieoptredens en radioshows, waar ze bekend werden als de 'Koning van de Heksen' en de 'Heksenkoningin'. Maar na verloop van tijd kwamen hun relaties onder druk te staan en scheidden Alex en Maxine. Maxine ging verder met het oprichten van haar eigen coven, terwijl Alex langzaam in pensioen ging. Na zijn overlijden in 1988 barstte een sluimerende rivaliteit tussen Alexandrijnse en Gardneriaanse heksen los in de gemeenschap.

Janet en Stewart Farrar

Uit de coven van Alex Sanders kwam een krachtig paar voort: Janet en Stewart Farrar. Dit invloedrijke paar publiceerde gedurende de jaren 70 verschillende boeken over de neopaganistische beweging, waaronder Eight Sabbats for Witches, The Witches’ Way, The Witches’ Goddess en The Witches’ God. Hun boeken werden zowel in het Verenigd Koninkrijk als in de Verenigde Staten uitgegeven. Hun aanwezigheid in beide gebieden stelde hen in staat een grote invloed uit te oefenen op de gedachten en praktijken van de moderne neopaganistische beweging.

Na de dood van Stewart Farrar bleef Janet rondreizen en lezingen geven over de neopaganistische beweging. Ze trouwde met Gavin Bone en blijft spreken namens hekserij bij veel evenementen. Ze stelt dat de fundamentele principes van hekserij bestaan uit het herstellen van onze heilige band met de natuur en het samenbrengen van de energieën van zowel het mannelijke als het vrouwelijke in heilige eenheid. Hierbij suggereert ze dat een door mannen gedomineerde cultuur niet vervangen moet worden door een door vrouwen gedomineerde cultuur, maar dat de twee eerder in harmonie met elkaar moeten bestaan.

Feministische Beweging

Het paganisme vond een sterke bondgenoot in de tweede golf van het feminisme tijdens de jaren ‘60 en ‘70. De op de natuur gebaseerde grondslag sprak ecologische activisten aan, omdat beiden de natuur als heilig beschouwden. Veel beoefenaars begonnen zichzelf te zien als godinnenaanbidders in plaats van heksen in een coven. Hoewel Wicca zijn oorsprong vond in het Verenigd Koninkrijk, ontstond de verering van de godin in de Verenigde Staten als reactie op religie van de mainstream en patriarchaal van aard. In deze vorm van paganisme is de godin de beoefenaar, niet alleen gereflecteerd tijdens rituelen, omdat zij zowel zon als maan belichaamt en de godin van binnenuit oproept. Dit concept sluit prachtig aan bij het feministische idee van zelfversterking. In sommige nieuwe tradities wordt dit tot het uiterste doorgevoerd, waarbij beoefenaars ervoor kiezen om mannen uit te sluiten van deelname aan hun covens.

Aan de voorhoede van deze beweging is Z Budapest een fervent voorvechter van de zusterschap van hekserij, waarbij alle mannen van covens zijn uitgesloten. In 1970 verhuisde ze van New York naar Los Angeles, waar ze de inmiddels beroemde winkel The Feminist Wicca opende. Deze winkel werd een matriarchaal spiritueel centrum voor vrouwen in de omgeving. Veel neopaganistische vrouwen kwamen in haar winkel samen om te vieren en te aanbidden tijdens de zonnewendes en equinoxen.

Alle heidense tradities putten zowel uit de oude overtuigingen als uit moderne overtuigingen die in de afgelopen eeuw zijn gevormd. Deze religie is een mengeling van de oude wegen, bestaande uit heidense wortels, tot de nieuwe wegen die gericht zijn op een goddelijke persoonlijke ervaring.

Ongeacht de oorsprong van de informatie of de afstamming van de beoefenaar, bloeit het heidendom in onze samenlevingen omdat het een bewuste, persoonlijke verbinding met de natuur en met de mensen om ons heen in een gemeenschapsband brengt.