Linda
Volgens de Keltische traditie wordt Imbolc gevierd tijdens het middelpunt tussen de winterzonnewende en de lente-equinox. Het dient als een herinnering dat de winter tot het einde komt en de lente om de hoek staat. De aarde warmt op, de zon laat zich zien en de eerste bloemen beginnen te bloeien.
IMBOLC, 31 januari (vooravond van 1 februari)
Kruiden: engelwortel, basilicum, laurier, benzoë, mirre.
Bloemen: witte bloemen, helleborus, sneeuwklokjes, krokussen, toverhazelaar.
Dieren: schaap/lam, witte zwaan, wolf, slang, hert, koe.
Goden en Godinnen: maagdelijke godinnen, jonge goden, Brigid, Aradia, Arachne, Arianrhod, Athena, Brighid, Blaize, Branwen, Februa, Gaea, Inanna, Lucina, Vesta, Cupid/Eros, Diancecht, Dumuzi, Februus.
Altaarversieringen: veel witte lichtjes (kaarsen), zwaneveren, Brigit kruisjes, Bridget popje met wit kleedje in een wieg.
Wierook: basilicum, mirre, rozemarijn, blauwe regen.
Edelstenen: amethyst, granaat, onyx, turkoois.
Kaarskleuren: 3x wit (3-voudige godin), geel, roze, licht groen, licht blauw.
Voedsel: zaden, pannenkoeken, brood, cake, kruidenthee, (chocolade)melk, “Elfenwijn”.
Imbolc betekent letterlijk “in de buik”. Hier wordt het ontkiemen van de zaadjes gevierd. De God wordt opnieuw geboren. (terugkeer van de onderwereld) Er zijn al enkele sneeuwklokjes en lammetjes, we nemen afscheid van de winter.
Dit feest is gewijd aan de Godin Birgit. Zij is de Godin van de eeuwigdurende lente, wanneer de koeien nooit zonder melk zullen zijn. Het huis wordt versierd met witte bloemen en witte kaarsen. Ook met potje krokussen, berkentakken en takjes toverhazelaar vanwege het reinigende karakter.
De grote schoonmaak van het huis past hierbij en het lopen van een labyrint of stilte meditatie om terug te gaan naar jouw innerlijke “kern”.
Drink de belofte van de lente in een mengeling van zoet en bitter.
De eerste schuchtere bloemen, teer en kwetsbaar. Soms dwars door met sneeuw bedekte aarde steken ze hun kopjes op. Het stof van de winter verdwijnt langzaam, nieuwe ideeën worden geboren. Nog maar een kleine kiem. Misschien verwerp je een idee, misschien werk je het later uit. Maar het borrelt weer van binnen, net als de aarde die langzaam tot leven komt.